CROATIAN  ENGLISH   ESPAÑOL FRANÇAIS  GREEK  NEDERLANDS  POLSKI  PORTUGUÊS EU   PORTUGUÊS BR  ROMANIAN  РУССКИЙ

What part will your country play in World War III?

By Larry Romanoff, May 27, 2021

The true origins of the two World Wars have been deleted from all our history books and replaced with mythology. Neither War was started (or desired) by Germany, but both at the instigation of a group of European Zionist Jews with the stated intent of the total destruction of Germany. The documentation is overwhelming and the evidence undeniable. (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) (10) (11)

READ MORE

Monday, July 5, 2021

NL -- LARRY ROMANOFF -- De Amerikaanse Infiltratie in China's Xinjiang -- July 05, 2021


 






De Amerikaanse Infiltratie in China's Xinjiang


Door LARRY ROMANOFF – 24 September 2020

Nederlandse vertaling: Martien

CHINESE    ENGLISH    NEDERLANDS   PORTUGUESE   SPANISH 



Ik wil de weg bereiden voor dit onderwerp door u een verhaal te vertellen.

Toen ik nog studeerde, werkte ik een zomer bij een grote supermarkt in mijn stad. Het was een geweldige plek om te werken, met een goed management en zeer hoge normen voor klantenservice, zozeer zelfs dat onze locatie het toonbeeld van perfectie in onze stad was en de afgunst van onze concurrenten. Zo was het bijvoorbeeld niet toegestaan dat klanten hun boodschappen naar hun auto droegen; dat hoorde bij ons werk. Het hele personeel was een groep jonge kinderen. We werkten hard, we konden goed met elkaar opschieten, we feestten samen en we waren oprecht gelukkig.

Op een dag verscheen er een jonge man van begin 30, een organisator van een van de belangrijkste vakbonden van het land, in onze supermarkt en sprak met het personeel over het oprichten van een vakbond. Ik was niet geïnteresseerd en ging toch al in de herfst terug naar school, dus de zaak hield mij niet zo bezig. Maar na herhaalde bezoeken begonnen enkele personeelsleden in de vrije uren vergaderingen met deze man bij te wonen, en al gauw waren ze er allemaal.

En al snel kwam er een verbazingwekkende klimaatsverandering, waarbij onze eerst zo gelukkige werkplek zonder waarneembare reden doordrenkt werd met bitterheid, wrok en boosheid. Het personeel stemde al snel voor de oprichting van een vakbond en binnen een paar weken voor het begin van een staking. Ik had nog nooit zo'n snelle transformatie gezien. De hele winkel was veranderd van een bijna ideale werkomgeving in een omgeving vol bitterheid en haat, en zonder aanwijsbare reden. Het was zo erg dat in een weekend een deel van het personeel 's nachts de stroomkabels naar de supermarkt doorsneed, zodat alle diepvriesproducten en bederfelijke waren op maandagmorgen weggegooid moesten worden. Veel van de enorme, twee verdiepingen hoge ramen aan de voorkant werden 's nachts ingegooid.

De staking werd uiteindelijk beëindigd, met een loonsverhoging van 5% voor het personeel, maar de schade was blijvend. De omgeving was zo giftig dat al het personeel binnen misschien een maand vertrok, inclusief het hele management. Niemand was bereid om in die giftige context te blijven.

Ik heb er altijd spijt van gehad dat ik die vergaderingen met die vakbondsorganisator niet heb bijgewoond, omdat ik graag had willen begrijpen welke woorden en methoden hij gebruikte om zo'n omslag teweeg te brengen. Uiteindelijk heb ik geleerd dat het buitengewoon gemakkelijk is om vijandigheid en onenigheid te creëren, zelfs onder goede vrienden. Het schijnt geen probleem te zijn om een of twee personen te vinden die in ontevreden knorrepotten kunnen worden veranderd en die op hun beurt iedereen in hun omgeving zullen besmetten; men hoeft alleen maar te weten op welke knoppen men moet drukken.

De Amerikanen zijn befaamde experts in dit proces en gebruiken het niet voor het installeren van vakbonden en het veroorzaken van arbeidsonrust, maar voor het aanzetten tot politieke instabiliteit en het veroorzaken van revoluties. Zoals met hun dozijn of meer "kleurenrevoluties", is dit wat er in het recente verleden met Hong Kong is gebeurd, en ook in Xinjiang. In Hong Kong organiseerde en financierde het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken via het Amerikaanse consulaat tientallen NGO's, importeerde het professionele oproerkraaiers, hield het lange reeksen opruiende "seminars", en veranderde het een gelukkige stad in een broeinest van bitterheid, wrok en woede, die leidde tot bijna een jaar van bijna ongelooflijk geweld. De Amerikaanse "zwarte hand" is zo goed gedocumenteerd, met inbegrip van video-opnamen van consulair personeel dat de terroristen ontmoet, dat hier geen verder bewijs hoeft te worden geleverd. In Xinjiang was het net zo: de potentiële terroristen werden zowel in eigen land als in het buitenland opgeleid en gefinancierd.

Veel lezers zullen zich Timothy McVeigh en de bomaanslag in Oklahoma City in 1995 herinneren, waarbij een vrachtwagen geladen met explosieven tot ontploffing werd gebracht, een groot deel van een overheidsgebouw werd verwoest en bijna 200 mensen kwamen om het leven. Mijn beoordeling van die gebeurtenis bracht mij tot de overtuiging dat McVeigh aanvankelijk misschien een verstandig en rationeel persoon was, maar dat zijn geest ergens in de loop van de tijd verdraaid raakte en hij zichzelf ervan overtuigde dat het systeem zo corrupt was dat zinloos geweld tegen onschuldige mensen een geschikte methode was om zijn bezwaren kenbaar te maken. Hij verklaarde achteraf dat wat hij deed niet anders was dan wat de VS "dagelijks op de hoofden van mensen overal ter wereld laat regenen", en dat Amerikanen "daarover zouden moeten nadenken".

Maar wat als we een vloedgolf van Timothy McVeighs zouden hebben, allemaal op dezelfde manier psychologisch gecorrumpeerd en met dezelfde sympathieën en bedoelingen; op zijn minst vele duizenden, en waarschijnlijk tienduizenden? In Xinjiang pleegde een relatief handjevol leden van deze groep misdaden van schokkend geweld, maar er waren er ontelbare duizenden meer die realistisch gezien de instelling en het potentieel hadden om deze reeks gewelddadige gebeurtenissen voort te zetten.

Hoe gaan we hiermee om? We weten dat alle stoppen zijn doorgeslagen. We weten dat de emoties hevig zijn aangewakkerd, dat de gewelddadige bedoelingen reëel zijn, dat rationaliteit en rede niet langer dienen als beperkende leidende krachten. Wachten we gewoon tot de bommen ontploffen en jagen we daarna op de man met de lucifers? Als we deze weg volgen, zal er nooit een einde komen aan het geweld. We zullen altijd geconfronteerd blijven met gewelddadige terroristische aanslagen, willekeurige moorden, en de potentiële vernietiging van een beschaving.

Denk aan Noord-Ierland enkele decennia geleden, waar het leek alsof de meerderheid van de bevolking in deze modus leefde, aan de ene of de andere kant van het hek. Ik herinner me een TV-interview waarin een ogenschijnlijk goede en intelligente vrouw vrijuit tegen een nieuwsverslaggever zei dat ze haar eigen man zou doden als ze ontdekte dat hij geheime sympathieën voor de Britten koesterde. Dat is lang geleden, maar Ierland draagt nog steeds veel open wonden en dat zal misschien nog wel een generatie of twee zo blijven, tenzij een van beide zijden nog meer provocerende of opruiende acties onderneemt.



Dit is precies de situatie waarin China zichzelf in Xinjiang aantrof. Ik wil hier opmerken dat er in Xinjiang vijf verschillende groepen Oeigoerbevolking zijn, waarbij vier van de vijf heel normaal zijn en de vijfde genetisch schijnt te zijn voorbestemd voor bijna elke vorm van misdaad en met een ernstige neiging tot geweld. Wanneer wij in het verleden in Shanghai in metrostations en treinen personen zagen die gespecialiseerd waren in zakkenrollen, dan waren het bijna onvermijdelijk Oeigoeren van deze ene groep. En dit was de groep die was geïnfiltreerd door de CIA en haar vrienden, en ontvlamd met dezelfde of soortgelijke gewelddadige anti-systeem emoties als bij McVeigh, de Ieren, en zovele anderen op zovele plaatsen. Deze mensen werden vervolgens naar verschillende plaatsen in Azië en het Midden-Oosten vervoerd voor een opleiding tot terrorist, en vervolgens naar huis in Xinjiang teruggebracht om hun nieuwe verkoopbare vaardigheden uit te oefenen op een onschuldige bevolking.

Wij kunnen hier details achterwege laten omdat die door vele anderen nauwkeurig zijn opgetekend, maar de eerste grote uitbarsting van geweld was verbazingwekkend in zijn hevigheid en omvang. Enkele duizenden Oeigoeren gingen gewoon op rooftocht met zinloos geweld. Zij doodden honderden politieagenten, bombardeerden tientallen gebouwen, staken honderden bussen en tientallen particuliere auto's in brand en doodden vrijuit iedereen die hen in de weg stond. Zij waren duidelijk van buitenaf gefinancierd en voorzien van wapens, materiaal om bommen te maken en instructies voor het gebruik daarvan, die in China niet verkrijgbaar waren.

Nadat het geweld was afgenomen en de Chinese autoriteiten erin waren geslaagd een zekere schijn van controle te verkrijgen, voerden zij ondervragingen en huiszoekingen uit waarbij zij - en dit weet ik met zekerheid - enkele tienduizenden zogenaamde Amerikaanse "Otpor-handleidingen" ontdekten, in wezen van dezelfde filosofie als die welke door Gene Sharp en Robert Helvey in hun Einstein Instituut aan de Harvard Universiteit waren opgesteld, en die werden gebruikt bij de geplande vernietiging van Joegoslavië en vele andere landen. Maar deze waren inhoudelijk veel verderfelijker en bevatten gedetailleerde instructies, niet alleen voor burgerlijke ongehoorzaamheid, maar ook voor de precieze methoden om terroristisch geweld en massamoorden bijna willekeurig toe te passen.

De autoriteiten ontdekten ook tienduizenden DVD's, hoofdzakelijk met opruiende religieuze propaganda en "anti-China"-provocaties, alsmede enorme wapen- en explosievendepots op verschillende plaatsen aan weerszijden van de grens met Xinjiang. Dit was Noord-Ierland in schaapskleren, en in niets verschillend van wat onlangs in Hong Kong is gebeurd, waar radicalen aan een universiteit (opnieuw duidelijk volgens de gebruiksaanwijzing) de scheikundelaboratoria hebben overvallen op onderdelen voor het maken van bommen en waar de politie een voorraad van meer dan 4.000 gebruiksklare benzinebommen heeft ontdekt.

Nogmaals, hoe gaan we hier mee om? We weten dat we tienduizenden potentiële Timothy McVeighs hebben, met een geest die nu net zo verwrongen is als de zijne, en met dezelfde verontrustende neiging tot grootschalig geweld.

De Chinese regering lijkt de situatie heel duidelijk te hebben gezien, met volledige documentatie over de oorzaken en bronnen van de onrust, en met voldoende inzicht in en inschatting van de toekomstige gevolgen. Hun oplossing, die in alle stilte werd uitgevoerd, bestond uit een besluit om deze dreiging (die nu intern in China bestond) voorgoed weg te nemen door alle wegen van externe uitlokking af te sluiten en een massaal sociaal organisatieprogramma op te zetten om de huidige problemen uit te roeien en herhaling te voorkomen. Dit was geen eenvoudige zaak van het vernietigen van wapens, handboeken en DVD's en het opvoeren van de aanwezigheid en het toezicht van de politie, maar het volledig uitroeien van de ziekte door de Oeigoerbevolking van Xinjiang in te enten tegen buitenlandse terroristische propaganda (en, naar men hoopt, tegen de Amerikanen).

Het ging er ook niet om vele duizenden mensen te ondervragen en op te sluiten louter op basis van verdenking van hun gewelddadige bedoelingen. Dit was een veel terughoudender en oordeelkundiger programma dat de Confuciaanse vorm leek te volgen. De inspanning was drieledig : ten eerste, de Oeigoerbevolking door voorlichting en onderricht inlichten over de bronnen, de methoden en de doeleinden van de op geweld gebaseerde indoctrinatie die zij van de Amerikanen hadden ontvangen, en aldus de gevolgen ervan weg te nemen. Ten tweede, een grootscheepse inspanning om beroeps- en andere vaardigheden aan te leren als middel om de opgehoopte psychische energie om te buigen naar doeleinden die zowel persoonlijk nuttig als sociaal nuttig zijn.

En ten derde om taalcursussen Mandarijn-Chinees aan te bieden om het natuurlijke isolement van de Oeigoeren te helpen doorbreken die het Chinees niet vloeiend spraken en in feite de hoofdtaal van hun eigen land niet konden spreken. De westerse media sprongen gretig in op dit laatste punt en noemden het "culturele genocide", terwijl daar natuurlijk geen sprake van is. Als een Amerikaan Spaans leert spreken, in welk opzicht is dat dan een culturele genocide? Een persoon leert gewoon een tweede taal. De eerste taal - het Engels - verdwijnt niet, en dat zou ook niet kunnen. Er wordt niets vernietigd, maar er wordt iets bijgewonnen.

Om deze inspanningen te vergemakkelijken, werden grootschalige locaties gebouwd als tijdelijke huisvestings- en onderwijsinstellingen. Dit zijn geen gevangenissen of concentratiekampen in welke zin dan ook, zoals de westerse media ze zo graag beschrijven, maar eenvoudigweg faciliteiten die nodig zijn om de taken te volbrengen. De mensen komen en gaan, en ontvangen informatie en onderricht op verschillende tijdstippen en in verschillende mate, naar gelang van de behoeften.

Het programma is een groot succes geworden. Sinds jaren is er geen geweld meer geweest in Xinjiang. Er is geen overweldigende politiemacht of legermacht die de provincie bewaakt, en het leven is er zo normaal als maar mogelijk is. Ik moet hierbij opmerken dat reizen van buitenlanders naar Xinjiang voorlopig nog beperkt is en met toestemming van de regering moet geschieden. Er zijn verschillende redenen die voor ieder weldenkend mens duidelijk zouden moeten zijn. Voor zover ik weet, heeft de Chinese regering een bijna extreme Confucianistische wijsheid aan de dag gelegd in haar omgang met deze massale buitenlandse interventie, en ik zie weinig dat daarop aan te merken valt.

De Chinese regering heeft vertegenwoordigers uit de hele wereld uitgenodigd om naar Xinjiang te komen en uit de eerste hand deze zogenaamde "kampen" te zien, en kennis te nemen van de volledige omvang en de details van de inspanningen om het door buitenlanders geïnitieerde terrorisme op Chinese bodem uit te roeien. Het is interessant dat de 60 of 70 landen die deze uitgebreide informatiebijeenkomsten bijwoonden, landen waren die ofwel reeds grondig vertrouwd waren geraakt met de Amerikaanse stijl van democratie-door-terrorisme, ofwel vreesden dat zij op de lijst van kandidaten stonden. Voor zover ik weet, heeft geen enkel westers land deze uitnodigingen aanvaard, en gaven zij er de voorkeur aan hun zogenaamde verslaggevers op heimelijke missies naar Xinjiang te sturen, waarbij zij zowel de Chinese autoriteiten als de Chinese wetten omzeilden, in een poging ontevreden knokploegen op te sporen om hun propaganda-overwinning te ondersteunen, namelijk dat China "miljoenen Oeigoeren" gevangen houdt in wrede concentratiekampen.

 

 Ik zou verder willen zeggen dat ik verbaasd ben over de onwetendheid en het stilzwijgen van de Westerse bevolkingen, die de Amerikaanse zwarte hand achter de onrust in Xinjiang, Tibet en Hong Kong moeten kennen of op zijn minst sterk vermoeden, allemaal deel uitmakend van een langdurig Amerikaans (Westers) plan van ernstige vastberadenheid van de kant van een relatief handjevol mensen om China met alle middelen te vernietigen. Deze zo zorgvuldig geplande programma's van terrorisme en geweld zijn geen geïsoleerde gebeurtenissen, maar maken deel uit van iets veel groters dat de enorme uitbarsting van soortgelijk geweld in Tibet in 2008 (Amerika's geschenk aan China voor de Olympische Spelen) omvat, andere uitbarstingen van geweld in de etnische gebieden van China's provincies Yunnan en Sichuan, de ontploffende auto op het Plein van de Hemelse Vrede enkele jaren geleden, en nog veel meer sinds op zijn minst de jaren tachtig van de vorige eeuw.

Het omvat ook de handelsoorlog van Trump, de aanval op Huawei en de opsluiting van Meng, de inbraken in de Zuid-Chinese Zeeën, Amerika's zogenaamde "pivot naar Azië" en zijn binnenkort afgebroken " Blue Dot"-programma. Afgezien van de voor de hand liggende schade aan de Chinese beschaving is de reden dat China, als het al zijn energie en tijd moet besteden aan intern terrorisme, externe militaire dreigingen en buitenlandse economische verstoringen, geen tijd zal hebben om meer hogesnelheidsspoorwegen aan te leggen of zijn Belt and Road-initiatief uit te breiden.

*

 

De geschriften van de Mr. Romanoff zijn vertaald in 32 talen en zijn artikelen zijn gepubliceerd op meerdan 150 nieuws- en politieke websites in meerdan 30 landen, alsmede op meer dan 100 Engelstalige platforms. Larry Romanoff is management consultant en gepensioneerd ondernemer.

Hij heeft leiding gevende functies bekleed in internationale adviesbureausen was eigenaar van een internationaal import/export bedrijf. Hij was gast professor aan de Fudan Universiteit in Shanghai, waar hij casestudies over internationale zaken presenteerde aan EMBA-klassen. De heer Romanoff woont in Shanghai en schrijft momenteel een serie van tien boeken die in het algemeen betrekking hebben op China en het Westen. Hij is auteur van Cynthia McKinney’s nieuwe bloemlezing When China Sneezes (Ch. 2 – Dealing with Demons).

Zijn volledige archief is te zien op

https://www.moonofshanghai.com/  http://www.bluemoonofshanghai.com/

Hij kan worden gecontacteerd op: 2186604556@qq.com

 

Copyright © Larry RomanoffMoon of ShanghaiBlue Moon of Shanghai, 2021

       

 


L.Romanoff´s interview

Larry Romanoff,

contributing author

to Cynthia McKinney's new COVID-19 anthology

'When China Sneezes'

When China Sneezes: From the Coronavirus Lockdown to the Global Politico-Economic Crisis

 

 

CROATIAN  ENGLISH   ESPAÑOL FRANÇAIS  GREEK  NEDERLANDS  POLSKI  PORTUGUÊS EU   PORTUGUÊS BR  ROMANIAN  РУССКИЙ

What part will your country play in World War III?

By Larry Romanoff, May 27, 2021

The true origins of the two World Wars have been deleted from all our history books and replaced with mythology. Neither War was started (or desired) by Germany, but both at the instigation of a group of European Zionist Jews with the stated intent of the total destruction of Germany. The documentation is overwhelming and the evidence undeniable. (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) (10) (11)

READ MORE