CROATIAN  ENGLISH   ESPAÑOL FRANÇAIS  GREEK  NEDERLANDS  POLSKI  PORTUGUÊS EU   PORTUGUÊS BR  ROMANIAN  РУССКИЙ

What part will your country play in World War III?

By Larry Romanoff, May 27, 2021

The true origins of the two World Wars have been deleted from all our history books and replaced with mythology. Neither War was started (or desired) by Germany, but both at the instigation of a group of European Zionist Jews with the stated intent of the total destruction of Germany. The documentation is overwhelming and the evidence undeniable. (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) (10) (11)

READ MORE

Sunday, July 18, 2021

NL -- LARRY ROMANOFF -- Hoe Evalueert en Kiest China zijn Leiders? China's Universitair Systeem Begrijpen -- July 18, 2021




Hoe Evalueert en Kiest China zijn Leiders? China's Universitair Systeem Begrijpen

Door: Larry Romanoff, 23 November 2019

Vertaling: Martien


 

Veel westerlingen hebben op zijn minst een flauwe notie van China's Gaokao, het systeem van jaarlijkse universitaire toelatingsexamens, waaraan elk jaar ongeveer 10 miljoen studenten deelnemen. Deze reeks examens is vrij streng en misschien zelfs hard, omvat vele onderwerpen en neemt drie dagen in beslag. De examens vereisen een breed inzicht, diepgaande kennis en een hoge intelligentie om goed te scoren. Deze examens zijn volledig gebaseerd op verdienste en vriendjespolitiek is onmogelijk. Studenten die de hoogste cijfers halen op deze examens behoren tot de top 1% van een groep van 1,5 miljard mensen.


Weinig westerlingen zijn zich ervan bewust dat China ook een systeem van bar-examens heeft waarvoor elke afgestudeerde advocaat moet slagen om zijn beroep als advocaat in China te mogen uitoefenen. Deze examens zijn nog strenger en vereisen niet alleen een hoge intelligentie, maar ook een grondige kennis van de wetten en een breed inzicht in alle juridische aangelegenheden; deze examens zijn zo moeilijk dat velen zelfs weigeren ze af te leggen. Van de ongeveer 250.000 afgestudeerde advocaten die het examen afleggen, zullen er slechts ongeveer 20.000 slagen en de kwalificaties behalen om daadwerkelijk als advocaat in China te mogen optreden. Als u een Chinese advocaat ontmoet, kunt u er zeker van zijn dat u te maken hebt met iemand uit de top 1% van diezelfde groep van 1,5 miljard mensen.


Ik noem deze twee punten alleen maar om een derde te introduceren - de Civiele Dienst-Examens.




De keizerlijke Civiele Dienst Examens werden vele eeuwen geleden ontworpen om de beste administratieve ambtenaren te selecteren voor de bureaucratie van de staat. De examens duurden 72 uur en vereisten een grote kennisdiepte en -breedte om te slagen. Het was een uiterst eerlijk systeem, omdat het examen zelf geen kwalificaties had. Bijna iedereen, zelfs uit het laagst opgeleide gezin in de armste stad, kon aan het examen deelnemen en als die persoon het goed genoeg deed, kon hij of zij in dienst treden bij de overheid en mogelijk doorgroeien tot de top. Het moderne systeem van ambtenarenexamens is voortgekomen uit het keizerlijke systeem, en vandaag de dag leggen miljoenen afgestudeerden elk jaar een examen af. Ze zijn uiterst moeilijk. Van de misschien wel twee miljoen kandidaten slagen er maar ongeveer 10.000. En dat levert je geen baan op; het enige wat je krijgt is een gesprek.


Wanneer je iemand ontmoet die in dienst is getreden bij de centrale overheid van China, kun je er zeker van zijn dat je met iemand spreekt die niet alleen uitzonderlijk goed opgeleid is en een verbazingwekkende kennis heeft over een breed scala van nationale aangelegenheden, maar ook nog eens tot de top 0,1% behoort van een groep van 1,5 miljard mensen. China's regeringsambtenaren zijn allemaal hoog opgeleide en getrainde ingenieurs, economen, sociologen, wetenschappers, vaak op Ph.D.-niveau. We moeten hierbij bedenken dat de Chinezen over het algemeen ongeveer 10% hoger scoren op standaard IQ-tests dan blanke westerlingen. Wanneer men dit koppelt aan het Chinese proces om alle personen behalve de top 0,1% uit te sluiten, en daar nog het vooruitzicht aan toevoegt om de selectie te doen uit een pool van 1,5 miljard mensen, zou men verwachten dat de personen in China's centrale regering veel beter gekwalificeerd zijn dan die van de meeste andere landen. En dat is ook zo.


En het examen is slechts het begin van 30 tot 40 jaar accumulatie van de kennis en ervaring die nodig zijn om lid te worden van China's Centrale Regering, waarbij de top 1% van deze kleine groep vervolgens het Politburo vormt en een van deze weinigen China's President wordt. Deze mensen, die geslaagd zijn voor de ambtenarenexamens en de hoge ambtenaren en functionarissen van China's nationale regering zullen worden, zijn een levenslange carrière begonnen in een formidabele meritocratie waar promotie en verantwoordelijkheid alleen kunnen worden verkregen door bewezen bekwaamheid.


Sommigen zullen u vertellen dat familiebanden in China een overheidsbaan kunnen opleveren voor een of andere bevoorrechte zoon, een bewering die waar kan zijn voor kleine posities op plaatselijk niveau, maar uiterst moeilijk daarbuiten en onmogelijk op nationaal niveau. Geen enkele connectie zal iemand naar hoge posities of naar de top van de beslissingsmacht brengen, plaatsen die voorbehouden zijn aan personen met veel ervaring en bewezen capaciteiten. Het is ook opmerkelijk dat familievermogen en invloed geen rol spelen bij deze benoemingen. Van China's hoogste bestuursorgaan, het 25 leden tellende Politbureau, waren er slechts zeven afkomstig uit een rijke of machtige familie. De overigen, waaronder de president en de eerste minister van China, hadden geen speciale voorkeursbehandeling en zijn alleen op grond van hun verdiensten aan de top gekomen.


In tegenstelling tot het Westen kan het Chinese systeem geen incompetentie aan de top produceren, omdat er op een bevolking van 1,5 miljard mensen te veel kandidaten beschikbaar zijn met verbluffend indrukwekkende geloofsbrieven, en die worden beoordeeld op basis van echte resultaten en niet zozeer op basis van populariteit bij het publiek of charisma van de TV. Deze kandidaten worden niet alleen geselecteerd op intelligentie en aangetoonde bekwaamheid, maar ook beoordeeld op hun vermogen om de verschillende sociale groeperingen die in elk land bestaan, te verenigen en een consensus te bereiken over een realiseerbare visie voor het land. Voorts moeten zij een uitgebreide kennis en begrip ontwikkelen van de economie, van de natie, van buitenlandse zaken, van de Chinese samenleving en haar problemen, en van de beste methoden om stabiliteit en snelle sociale en economische vooruitgang te bereiken.


Dit in tegenstelling tot het westerse systeem waar politici meestal geen nuttige opleiding hebben genoten en geen relevante training of ervaring hebben opgedaan, en waar in feite aan het politieke leiderschap van een westerse natie geen enkele geloofsbrief is vereist, zeker niet op het gebied van opleiding, ervaring of intelligentie.


Een van Canada's recente premiers, Stephen Harper, had slechts een kleine graad in het hoger onderwijs en zijn enige baan was werken in een postkamer van een bedrijf toen hij toetrad tot de kliek van een politieke partij, partijleider werd en uiteindelijk premier. Zijn opvolger, Justin Trudeau, was een schoolmeester wiens vader vele jaren daarvoor premier van Canada was geweest, en wiens enige geloofsbrief een talent bleek te zijn om het politieke systeem te bewerken. In de Canadese provincie Alberta was een recente premier een voormalige televisiejournalist, die meer bekendheid genoot als gewoonte dronkaard dan als intelligent of bestuurskundige. De Amerikaanse president George Bush stond erom bekend dat hij er prat op ging nooit boeken te hebben gelezen, en dat hij bijna net zo'n pijnlijk gebrek aan intelligentie had als Ronald Reagan, wiens enige geloofsbrief was dat hij een filmacteur van klasse C was geweest.


Geen van deze mannen had een CV dat volstond om manager van een 7-11 te worden en geen van hen vertoonde tekenen van intelligentie of bestuurlijke bekwaamheid, maar toch stond een belachelijk en absurd politiek systeem hen toe CEO van naties en provincies te worden. Het verschil tussen de kwaliteit van de verkozen politici in de westerse landen en de overeenkomstige ambtenaren in de Chinese regering, vooral op nationaal niveau in de centrale regering, is zo groot dat vergelijkingen grotendeels zinloos zijn. Lee Kuan Yew, de stichter van Singapore, prees de Chinese president Xi Jinping als "een man van grote reikwijdte" en plaatste hem in "de klasse van Nelson Mandela" door te zeggen: "die man heeft ijzer in zijn ziel", en Xi is alom geprezen (behalve in de VS) als een man die "de eerste echte wereldleider zal worden". Dit zijn geen complimenten die we Westerse politici zien geven.


Een onderzoek van de achtergronden en geloofsbrieven van politici in om het even welk westers land zal vooral een verzameling politiek ambitieuze buitenbeentjes aan het licht brengen die opvallend weinig verlossende kwaliteiten bezitten. Het is geen verrassing dat westerse politici lager worden ingeschaald dan prostituees, verkopers van tweedehands auto's en slangen, zowel in termen van moraal als van betrouwbaarheid. In een recente opiniepeiling in de VS werden de politici van beide huizen van het gehele Amerikaanse Congres als minder populair beoordeeld dan kakkerlakken en luizen. (1) Het wordt als een waarheid als een koe beschouwd dat alle westerse politici, nadat zij zijn verkozen, vrijelijk afstand doen van de verbintenissen die zij onmiddellijk voor hun verkiezing tegenover het volk zijn aangegaan, waarbij politieke dubbelhartigheid en sluwheid in alle westerse samenlevingen als normaal worden aanvaard. Dit is zo waar dat een Amerikaanse commentator onlangs opmerkte: "Natuurlijk moeten alle politici liegen, maar de Clintons doen het met zo'n gemak dat het verontrustend is". Iets dergelijks is in China ongehoord. Ronduit liegen tegen het volk zou fataal zijn, maar in het Westen wordt oneerlijkheid van politici zonder morren aanvaard.


Er is nog een andere factor die in aanmerking moet worden genomen, namelijk onderwijs en opleiding. In het Westen staan hoge regeringsfunctionarissen - de politici - zelden bekend om hun bekwaamheid en hebben zij bijna nooit enige nuttige ervaring. Bovendien zijn er voor deze westerse politici, die de beslissingsbevoegdheid hebben om een land vorm te geven, niet alleen geen geloofsbrieven vereist, maar is er in feite geen bestuursopleiding of -training beschikbaar. Het is allemaal een soort "verdien terwijl je leert" systeem. Maar in China is toegang onmogelijk zonder extreme geloofsbrieven en, eenmaal in het systeem, zijn de opleiding en training oneindig.


De nummer één universiteit ter wereld


Het is niet algemeen bekend in China, en al helemaal niet in het Westen, dat in Peking de topuniversiteit van de wereld verborgen ligt, een universiteit als geen andere, en waarvan de kwaliteiten in conceptie en uitvoering alle Westerse universiteiten te schande maken. Deze universiteit, die soms "de meest mysterieuze school in China" wordt genoemd, is de Centrale Partij-Universiteit, met zowel studenten als docenten die een orde van grootte boven hogescholen als Harvard, Cambridge of de Sorbonne staan. Zeggen dat de toelatingsvoorwaarden extreem zijn, zou een understatement zijn. Dit is geen plaats zoals Harvard waar een schenking van 5 miljoen dollar aan een dotatiefonds uw domme zoon of dochter zal toelaten.




De universiteit, die oorspronkelijk in 1933 is opgericht, heeft tot doel personen die voor de ambtenarenexamens zijn geslaagd, op te leiden en te laten rijpen, en hen voor te bereiden op zowel hun loopbaanontwikkeling als op de verantwoordelijkheden die verbonden zijn aan het besturen van 's werelds dichtstbevolkte natie. Het is de opleidingsplaats voor de toekomstige leiders van het land, en het hoofd van de universiteit is gewoonlijk de president van China. (3) Tot op heden heeft deze universiteit misschien wel 100.000 regeringsleiders en hoge ambtenaren opgeleid. De school is normaal niet toegankelijk voor het grote publiek, maar in de afgelopen decennia heeft deze universiteit een aantal postdoctorale en doctorale programma's van zeer hoog niveau aangeboden aan ongeveer 500 niet-officiële studenten, met de nadruk op filosofie, economie, recht, politiek en geschiedenis.

De lommerrijke campus van 100 hectare is uiterst rustig en hier zien we, in tegenstelling tot alle andere universiteiten in China, geen fietsen, maar in plaats daarvan zijn de wegen buiten de schoolgebouwen bekleed met zwarte Audi's. De poorten staan 24 uur per dag, zeven dagen per week onder gewapende bewaking, de veiligheid die nodig is voor degenen die er studeren - provinciale gouverneurs en ministers, jonge en middelbare ambtenaren, hun gastsprekers en soms de hoogste leiders van het land.

Niet alleen zijn de toegelaten studenten de beste en slimste van de top 0,1%, maar ook de professoren en docenten aan deze Centrale Partij Universiteit zijn uniek in de wereld, ver verwijderd van de adjunct-docenten in deeltijd aan de meeste Amerikaanse universiteiten. De professoren hier zijn de meest bekwame in het land. Onder de gastdocenten bevinden zich soms hoge Chinese ambtenaren en voor belangrijke discussiethema's aarzelt de school niet om de meest gerenommeerde deskundigen uit welk land dan ook in te schakelen over alles van economie en internationale financiën tot sociaal beleid, buitenlands beleid, industrieel beleid en zelfs militaire aangelegenheden. Verder zijn deze gastdocenten vaak nationale leiders van andere landen en andere buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders van hoog niveau, dit om de Chinese ambtenaren niet alleen een stevige basis te geven in de kennis en vaardigheden die nodig zijn om China te besturen, maar ook een bredere horizon en een beter begrip van andere culturen, waarden en politieke systemen.

De hoeksteen van het onderwijsbeleid van de school is dat alles op tafel ligt. Er zijn geen verboden onderwerpen, en zelfs reactionaire, revolutionaire of gewoon maffe standpunten worden besproken, geanalyseerd en tot een oplossing gebracht. Allerlei plannen, problemen, oplossingen, alternatieven, worden besproken, onderzocht, besproken, uitgelegd, met een willekeurig aantal vooraanstaande deskundigen als referentiemateriaal. Na afloop van deze sessies zullen alle studenten een MBA-niveau of beter hebben van het gehele onderwerp. En dit is slechts één van de vele onderwerpen die ze zullen tegenkomen.

 


Wanneer men bedenkt dat deze ambtenaren de regering zijn binnengekomen met een reeds hoog opleidingsniveau, en met een reeds aangetoond breed inzicht en uitzonderlijke intelligentie, dan kunnen deze extra lagen van opleiding en onderwijs niet anders dan een indrukwekkend niveau van algemene kennis en bekwaamheid in de gehele regering opleveren. Zo'n systeem bestaat niet in het Westen, en daarom kijken hoge ambtenaren in de meeste Westerse landen vaak met een mengeling van minachting en verachting naar hun politici-leiders wegens hun gebrek aan kennis en kunde.


De algemene gang van zaken is dat de meest veelbelovende jonge ambtenaren en ambtenaren van middelbare leeftijd met tussenpozen van maximaal een jaar naar deze universiteit gaan om hun kennis van en inzicht in alle kwesties die verband houden met China en de regering uit te breiden, meestal gevolgd door een promotie. Stops aan de Centrale Partij-Universiteit worden afgewisseld met roterende opdrachten in allerlei overheidsdiensten op lokaal, provinciaal en nationaal niveau, en met opdrachten in verschillende commerciële staatsbedrijven. In de meeste gevallen worden deze werk- en ervaringsopdrachten afgewisseld met lesuren aan deze universiteit, waarbij de studenten assimileren wat zij in hun vorige opdracht hebben geleerd en voorbereid worden op hun volgende post.


Iemand zou kunnen rouleren via een kleine plaatselijke overheid, een financiële afdeling van een bedrijf, kunnen werken als plaatselijk directeur in de gezondheidszorg of als provinciaal hoofd van het onderwijs, burgemeester van een kleine stad kunnen worden, hoofd van een andere afdeling van een bedrijf, burgemeester van een grotere stad, gouverneur van een provincie, topman of CEO van een groot staatsbedrijf, enzovoort, waarbij hij misschien telkens naar de universiteit terugkeert voor aanvullend onderwijs en opleiding.


In elke fase, bij elke post bij de overheid of in het bedrijfsleven, worden de zittende personeelsleden beoordeeld op een groot aantal criteria. Degenen die blijven uitblinken, gaan door naar posten met meer visie en verantwoordelijkheid. Degenen die hun limiet lijken te hebben bereikt, worden op een zijspoor gezet. Zij worden niet verwijderd of ontslagen, maar krijgen functies die in overeen-stemming zijn met hun capaciteiten, waarboven zij niet kunnen stijgen. Uit dit alles blijkt dat China het enige regerings-systeem ter wereld heeft dat bekwaamheid aan de top garandeert.


Neem de burgemeester van een stad in een Westers land. Wie beoordeelt deze persoon na één ambtstermijn? Het grote publiek, dat noch de opleiding, noch de ervaring heeft om dergelijke evaluaties te maken. Het "publiek" begrijpt de functie of de eisen die eraan worden gesteld niet en beschikt niet over de feiten waarop een intelligente evaluatie kan worden gebaseerd, wat resulteert in wat in wezen een populariteitswedstrijd wordt, waarbij oppervlakkigheden de doorslag geven. In het Chinese systeem wordt deze stadsburgemeester beoordeeld door zijn senioren, mannen die waarschijnlijk al burgemeester waren van kleine en grote steden voordat hij werd geboren, mannen die elk aspect van zijn baan grondig begrijpen en die niet kunnen worden bedrogen.


Weinig westerlingen hebben de moeite genomen om zelfs maar de eenvoudige basiskennis over de regeringsvorm van China te verwerven en verkiezen in plaats daarvan dwaze onzin te verkondigen over China als een dictatuur of, zoals een schrijver onlangs verklaarde, "een diep tiranniek regime". Dat is natuurlijk niet zo, en het niveau van de westerse ideologische blindheid en opzettelijke onwetendheid is gewoon ontstellend. China heeft een één-partijregering, die door westerse ideologen als ketterij wordt afgedaan, maar die enorme voordelen biedt. Met een één-partij regering is besluitvorming geen sport zonder principes waar mijn team moet winnen. Het is gewoon een groep mensen met verschillende standpunten die samenwerken om een consensus te bereiken voor beleid en actie voor het algemeen welzijn van hun natie. Hier is geen sprake van een geforceerde scheiding van ambtenaren op basis van politieke ideologie. Het gehele sociale spectrum van China is in de regering vertegenwoordigd op dezelfde wijze als in de Chinese of welke andere samenleving dan ook. Er is geen partijdige strijd. In het Chinese systeem wordt gestreefd naar consensus, terwijl westerse politieke systemen gebaseerd zijn op conflicten.


De Chinese regering heeft ook een "oppositie", maar deze verschilt op twee belangrijke punten van de westerse regeringen. Ten eerste heeft zij niet tot taak "oppositie te voeren" maar overleg te plegen, en is zij belast met de verantwoordelijkheid om niet alleen de koers en het beleid van de regering te overwegen maar ook alternatieven te bedenken en aanbevelingen te doen. En de regering moet volgens de wet al deze raadplegingen in overweging nemen en erop reageren - wat zij ook doet. Ten tweede wordt deze oppositiegroep niet gezien als bestaande uit de gemarginaliseerde politieke verliezers zoals in de westerse systemen, maar als een tweede laag van uiterst competente mensen die niet zijn geselecteerd voor de hoogste regeringsposten. En, in plaats van al deze deskundigheid te verliezen, werd deze secundaire groep in het leven geroepen om bij te dragen tot de ontwikkeling van hun land.


De voordelen van dit systeem zijn af te lezen aan de resultaten. China heeft de onontwikkelde naties die westerse meerpartijen-regeringen hebben ingevoerd reeds ver overtroffen, en heeft zeker een betere toekomst dan de meeste van hen. Veel buitenlandse waarnemers geven eindelijk openlijk toe dat de Chinese regeringsvorm tekenen van superioriteit vertoont ten opzichte van de westerse systemen, en dat zij in hoge mate verantwoordelijk is voor China's efficiency, voor zijn snelle ontwikkeling en voor zijn snelheid van reageren. De "vrije wereld" zou veel kunnen leren van China's regeringssysteem. Het werkt, prachtig. Het heeft de economie getransformeerd en honderden miljoenen uit de armoede gehaald. Het heeft mensen in de ruimte gebracht, 's werelds snelste treinen gebouwd, de langste onderzeese tunnels, 'swerelds langste bruggen, de grootste stuw-dammen. Het creëert snel de grootste echte middenklasse ter wereld. En het is nog maar net begonnen.


*


Het schrijven van Mr. Romanoff is vertaald in 28 talen en zijn artikelen zijn op meer dan 150 websites met buitenlands nieuws en politiek in meer dan 30 landen geplaatst, evenals op meer dan 100 Engelstalige platforms. Larry Romanoff is een gepensioneerd managementconsultant en zakenman. Hij heeft hogere leidinggevende functies bekleed bij internationale adviesbureaus en was eigenaar van een internationaal import-exportbedrijf. Hij was een gastprofessor aan de Fudan University in Shanghai, waar hij case studies over internationale zaken presenteerde aan senior EMBA-klassen. Mr. Romanoff woont in Shanghai en schrijft momenteel een serie van tien boeken die over het algemeen betrekking hebben op China en het Westen. Hij is een van de bijdragende auteurs aan Cynthia McKinney's nieuwe bloemlezing ‘When China Sneezes’. (Chapt. 2 — Dealing with Demons). Zijn volledige archief is te zien op

https://www.moonofshanghai.com/  http://www.bluemoonofshanghai.com/

Hij kan worden gecontacteerd op: 2186604556@qq.com.

*

Notities

(1) https://www.washingtontimes.com/blog/inside-politics/2013/jan/8/poll-congress-less-popular-root-canal-cockroaches/

(2) By Li Jing and Peng Yining (China Daily); 2011-06-01

 

 Copyright © Larry Romanoff Moon of ShanghaiBlue Moon of Shanghai, 2021 


L.Romanoff´s interview

Larry Romanoff,

contributing author

to Cynthia McKinney's new COVID-19 anthology

'When China Sneezes'

When China Sneezes: From the Coronavirus Lockdown to the Global Politico-Economic Crisis

 

 

CROATIAN  ENGLISH   ESPAÑOL FRANÇAIS  GREEK  NEDERLANDS  POLSKI  PORTUGUÊS EU   PORTUGUÊS BR  ROMANIAN  РУССКИЙ

What part will your country play in World War III?

By Larry Romanoff, May 27, 2021

The true origins of the two World Wars have been deleted from all our history books and replaced with mythology. Neither War was started (or desired) by Germany, but both at the instigation of a group of European Zionist Jews with the stated intent of the total destruction of Germany. The documentation is overwhelming and the evidence undeniable. (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) (10) (11)

READ MORE